Miesięczne archiwum: Styczeń 2014

Masy powietrza

Masy powietrza wędrujące ku biegunom oziębiają się i jako gęstsze, a zatem i cięższe, opadają. Ponieważ już wcześniej utraciły większość wilgoci, regiony poza strefą pasatów są częste pustyniami, takimi jest Sahara i pustynie australijskie. Podobny do pasatowego wzorzec cyrkulacji sprawia, że w umiarkowanych szerokościach geograficznych występują wiatry zachodnie.

 

Obszar ich występowania przesuwa się sezonowo i dlatego region śródziemnomorski ma gorące i suche lata, po których następują chłodniejsze wilgotne zimy, spowodowane przesunięciem strefy wiatrów zachodnich ku południu.; W okolicach wokółbiegunowych zstępuje zimne i suche powietrze, dlatego w tamtych regionach tworzą się zimne pustynie polarne. Uczeni uważają, że w suchych dolinach Antarktydy deszcz i śnieg nie padały już od 2 min lat. Klimaty polarne są bardzo surowe. Na Antarktydzie np wieją nierzadko przez 24 godziny wiatry o prędkości 145 km/h.

Przemysł

industrial-smokestack-1401832-mNiektóre kraje Trzeciego Świata zdołały jednak rozwinąć u siebie przemysł. Stąd nazywa sieje czasem państwami nowo uprzemysłowionymi. Kraje te leżą głównie w Azji Południowo–Wschodniej i w Ameryce Południowej. Należą do nich m.in.: Korea Południowa, Malezja, Singapur, Brazylia. Niektóre zapewniają swym obywatelom standard życia zbliżony do poziomu krajów rozwiniętych. Liczba mieszkańców tych państw rośnie wolniej niż w Trzecim Świecie, więcej osób pracuje w przemyśle i usługach niż na roli. Niemal nie spotyka się tam analfabetów, a przeciętne wykształcenie jest dość dobre.

 

Większość krajów rozwijających się to byłe kolonie mocarstw europejskich. Niepodległość uzyskały około połowy XX w. Niegdyś metropolie zachęcały ludność kolonii do uprawy roślin, na które istniało w Europie zapotrzebowanie, a których w strefie klimatu umiarkowanego nie można było uprawiać: herbaty, kawy, kakao, trzciny cukrowej, bawełny, kauczuku. Produkty te wywożono do metropolii, podobnie jak cenne surowce mineralne, np. złoto, srebro czy miedź.

Mity o powstaniu świata

Mity o powstaniu świata stanowią próbę wyjaśnienia początków świata i ludzi. Współcześnie na pytania typu: „Jak powstała Ziemia?”, „Dlaczego w dzień jest jasno, a nocą ciemno?” odpowiedzi udzielają naukowcy, ale na długo przed pojawieniem się teorii naukowych istotę rozmaitych tajemniczych zdarzeń usiłowano objaśniać za pomocą opowieści zwanych dziś mitami. W różnych miejscach świata zadawano sobie te same pytania, ale tworzone opowieści uwzględniały konkretne realia klimatyczne, religijne i inne. U zarania dziejów wszechświat zamieszkiwali tylko bogowie i giganci zwani tytanami.

 

Prometeusz siedział samotnie w pustym świecie i ugniatał w palcach grudki gliny. Dla zabawy ulepił malutki model boskiej postaci, po czym wezwał Atenę, by zobaczyła jego dzieło. Bogini przybyła i tchnęła w glinianą laleczkę życie. Ożywiona figurka zaczęła biegać, wygrywać na fujarce i popiskiwać, ku uciesze tytana i bogini. Prometeusz lepił z gliny kolejne laleczki, a Atena je ożywiała. Bezradne niczym kocięta, żywe istoty tłoczyły się na stopie olbrzyma. W ten sposób powstał ród ludzki.