Historia

„Historia jest nauczycielką życia” – tak mówi starożytne powiedzenie.

Bez znajomości osiągnięć dotychczasowych trzeba by wszystko ciągle zaczynać od nowa. Nie wiedząc, kim byli najstarsi nasi przodkowie, nie wiedzielibyśmy kim jesteśmy my sami. Nasza teraźniejszość wynika z przeszłości, a świat dzisiejszy tkwi korzeniami w dniu wczorajszym. Ucząc się historii, korzystamy z doświadczeń naszych przodków. Możemy wtedy unikać błędów, które popełniali, oraz kontynuować to co okazało się udane i pożyteczne. Uczymy się również dostrzegać zależności miedzy poczynaniami i skutkami: nasze dzisiejsze działanie przynosi przecież zawsze określone skutki w przyszłości. Dzięki historii łatwiej przewidzieć, jakie będą skutki. Dla poznania przeszłości najważniejsze są źródła pisane, dające pełne, bezpośrednie informacje. Ze źródeł niepisanych możemy wnioskować tylko pośrednio. Aby coś opisać, trzeba oczywiście posługiwać się pismem i dlatego początkiem historii wiąże się z wynalezieniem pisma. Tak więc obszar badanie historii wynosi 5500 lat, a dziejami wcześniejszymi zajmuje się prehistoria.

Słowo „historia”

Wywodzące się najpierw z języka greckiego, potem łacińskiego, znaczy tyle co „badanie, wiedza”. Pierwotnie oznaczało opowiadanie o poznanych faktach i wiedzę o nich. Z czasem zaczęło oznaczać wiedzę o dziejach człowieka i społeczności ludzkiej. Dzisiaj słowo „historia” rozumiemy na dwa sposoby. Z jednej strony historia to dzieje, czyli to, co się wydarzyło w przeszłości, z drugiej zaś relacja o dziejach, to znaczy ich opis i badanie. Badaniem dziejów zajmują się historycy. Czerpiąc informacje ze źródeł, opisują wydarzenia, badają przyczyny i skutki i dokonują ich oceny. Historia zalicza się do nauk humanistycznych, to jest takich, których przedmiotem zainteresowania jest przede wszystkim człowiek. Choć pojęcie historia odnosi się także do przyrody, to jednak przedmiotem historii są dzieje społeczności ludzkich. Historie tworzą ludzie i oni są jej bohaterami – pozytywnymi lub negatywnymi. Badanie przeszłości wymaga logicznego myślenia, kojarzenia faktów, wiązania przyczyn i skutków oraz wyciągania wniosków. Używamy do niego systemu pojęć, mających określoną treść.

Historia jest nauką humanistyczną

Zajmuje się badaniem wydarzeń mających miejsce w przeszłości, a także analizowaniem skutków, które zaistniały w wyniku danego wydarzenia. Z reguły przedmiotem badań historyków są dzieje człowieka, jednak historia obejmuje także dzieje zwierząt i roślin (zwłaszcza prehistoria). Okresem który podlega tej właściwej historii, jest okres od wynalezienia pisma. Obejmuje on około pięć tysięcy pięćset lat. Wzięto pod uwagę tylko ten okres, ponieważ tylko źródła pisane są bezpośrednie i są to niepodważalne dowody działalności człowieka. Metoda nauki historii wymaga logicznego myślenia, kojarzenia faktów i skutków. Dzięki historii możemy zapobiegać błędom, jakie popełniali nasi przodkowie, historia uczy nas na błędach. Historia dzieli się na dwie ery. Do czasu przyjścia na świat Jezusa Chrystusa mieliśmy tak zwaną starą erę. Jednak od tego momentu mamy nową erę. Historycy wybrali moment narodzin Chrystusa za moment przemowy w dziejach ludzkości, dlatego podzielili oś czasową na dwie części.