Gigantyczne kości

Nasi starożytni przodkowie często natrafiali na skamieniałości. Nie wiedzieli, jakie jest ich pochodzenie, domyślali się jednak, że są fragmentami zwierząt. Nieraz mieli przeświadczenie, że natrafili na pozostałości jakiejś olbrzymiej istoty człowieczej. W Chinach uważano, że są to kopalne szczątki smoków. Często więc znajdowane kości mielono i sporządzano z nich mikstury lecznicze. Pierwszy opis kości dinozaura pochodzi właśnie z Chin, sprzed 1700 lat.

 

W Europie długo jeszcze nie natrafiono na szczątki tych zwierząt. Dopiero w 1676 r. w jednej z książek pojawił się rysunek czegoś, co mogło przedstawiać końcowy fragment kończyny dinozaura. Nie można tego dziś sprawdzić, ponieważ eksponat ów zaginął. Na początku XIX stulecia na obszarze Ameryki zaczęto odkrywać dziwne, jakby ptasie trójpalczaste ślady. W rzeczywistości były to ślady pozostawione przez małe dinozaury. W Wielkiej Brytanii badania nad dinozaurami zaczęto w latach 20. XIX w. W 1824 r. pojawiła się nazwa „megalozaur” („wielka jaszczurka”), nadana przez Deana Bucklanda dinozaurowi, którego szczękę udało mu się zbadać. Zauważył on, że zęby kopalnego gada bardziej przypominają uzębienie krokodyli niż jaszczurek. W tym samym mniej więcej czasie na kopalne zęby natrafiono w Sussex.

Możliwość komentowania jest wyłączona.