Przewodniki

Każdy przewodnik zależnie od materiału, z którego jest sporządzony, przewodzi prąd lepiej lub gorzej, czyli stawia opór przy przepływie prądu. Na skutek stawianego przez przewodnik oporu część energii elektrycznej, tracona na pokonanie oporu przewodnika, zmienia się na energie cieplną. Zjawisko utrudnionego przepływu prądu przez przewodnik nazywa się opornością elektryczna. Oporność każdego przewodnika nie jest zależna ani od napięcia, ani od natężenia płynącego prądu, lecz tylko od materiału, z którego przewodnik jest zrobiony, od jego przekroju i temperatury. W elektrotechnice oporność przewodnika oznacza się literą R i mierzy ją w jednostkach oporu elektrycznego, omach oznaczonych grecką litera omega. Za jednostkę oporności przyjęto oporność słupka rtęci o stałym przekroju jeden milimetr kwadratowy, długości stu sześciu centymetrów, przy temperaturze zero stopni Celsjusza. Wielkość oporności jednego oma w praktyce może być za wysoka lub za niska i dlatego przyjęto następujące pochodne od oma: 1 mikroom (1/1000000), 1 miliom (1/1000), 1 om, 1 kiloom (1000), 1 megaom (1000000). Każdy przewodnik, zależnie od materiału, z którego został sporządzony, ma swoją stałą oporność właściwą.

Możliwość komentowania jest wyłączona.